Een IBA (Individuele Behandeling van Afvalwater) zuivert het huishoudelijk afvalwater van een woning of gebouw biologisch wanneer aansluiting op het gemeentelijk riool niet mogelijk of doelmatig is, bijvoorbeeld in het buitengebied. Het gezuiverde water wordt vervolgens geloosd op bodem of oppervlaktewater, volgens de eisen die het bevoegd gezag aan die lozing stelt.
Een IBA-systeem staat voor Individuele Behandeling van Afvalwater en wordt soms vergeleken met een septic tank.

Schematische opzet. Het afvalwater stroomt van de woning naar de voorbezinking, ondergaat biologische afbraak met beluchting, bezinkt na in een laatste compartiment en verlaat het systeem als gezuiverd water richting sloot of bodem.
IBA staat voor Individuele Behandeling van Afvalwater. Het is een compacte zuiveringsinstallatie die het huishoudelijk afvalwater van één woning of een klein gebouw ter plekke schoonmaakt, in plaats van het via het riool naar een centrale rioolwaterzuivering te sturen. De kern van de werking is biologisch: bacteriën breken de organische stoffen in het water af, net zoals dat in een grote zuivering gebeurt, alleen op kleine schaal. Het systeem staat meestal ondergronds en verwerkt het toilet-, keuken- en badwater van de aangesloten woning. Wat overblijft is water dat schoon genoeg is om verantwoord te lozen.
Een IBA komt in beeld wanneer een woning niet op het gemeentelijk riool is aangesloten en aansluiting ook niet redelijkerwijs te realiseren is. Dat speelt vooral in het buitengebied, bij vrijstaande woningen, recreatiewoningen of bedrijfspanden die op grote afstand van de dichtstbijzijnde rioolstreng liggen. Voor het lozen van huishoudelijk afvalwater geldt een zorgplicht: het afvalwater mag niet ongezuiverd in de bodem of het oppervlaktewater terechtkomen. Is er geen riool, dan is een vorm van eigen zuivering nodig om aan die zorgplicht te voldoen. Of een IBA in uw geval de aangewezen oplossing is, en welke eisen er precies gelden, hangt af van de locatie en het oordeel van de gemeente, het waterschap of de omgevingsdienst.
De zuivering verloopt in stappen. Eerst komt het afvalwater in een compartiment voor voorbezinking en buffering, waar grof bezinksel naar de bodem zakt en pieken in de aanvoer worden opgevangen. Daarna gaat het water naar het biologische deel, waar bacteriën de opgeloste en zwevende organische stoffen afbreken. Veel systemen voeren in dit deel lucht toe, zodat de bacteriën voldoende zuurstof hebben om hun werk te doen. Vervolgens komt het water in een nabezinking tot rust, waar het gevormde slib bezinkt en gescheiden wordt van het schone water. Wat het systeem verlaat is gezuiverd effluent dat, afhankelijk van de eisen, wordt geloosd op het oppervlaktewater of in de bodem wordt geïnfiltreerd.
Niet elke situatie vraagt dezelfde mate van zuivering. Er bestaan verschillende klassen en zuiveringsniveaus, afhankelijk van waar het water uiteindelijk wordt geloosd en wat het bevoegd gezag aan die lozing eist. Loost u op kwetsbaar oppervlaktewater, dan kan een hoger zuiveringsniveau gevraagd worden dan bij infiltratie in de bodem op een minder gevoelige locatie. Het bevoegd gezag bepaalt de lozingseis en daarmee in feite welk type IBA passend is. Het is daarom verstandig om eerst de eis helder te krijgen voordat een systeem wordt gekozen, zodat de installatie aansluit op wat er werkelijk wordt gevraagd en niet op een aanname.
Een IBA is een levende installatie en vraagt onderhoud om te blijven presteren. De biologische zuivering moet in balans blijven, en daarom hoort er periodieke controle bij: werkt de beluchting, is de slibhoeveelheid niet te hoog opgelopen, loopt het water nog vrij door. Het slib dat zich in het systeem ophoopt moet van tijd tot tijd worden afgevoerd, vergelijkbaar met het legen van een put. Veel systemen gebruiken stroom voor de beluchting, dus er is een kleine energiepost. Goed beheer is geen overbodige luxe: een verwaarloosde IBA zuivert slechter, en bij controle moet u kunnen aantonen dat de installatie naar behoren werkt. Houd onderhoud en metingen daarom bij in een logboek.
Ik verkoop geen IBA-systemen, ik beoordeel uw situatie en reken door wat er nodig is. Dat betekent dat het advies aansluit op de lozingseis en de locatie, en niet op een verkoopdoel. Ik breng in kaart waarom een rioolaansluiting niet aan de orde is en welke eisen er voor uw lozing gelden. Daarna weet u welk zuiveringsniveau passend is, los van wie het systeem uiteindelijk levert. Leg uw project voor.
Wanneer uw woning of gebouw niet op het gemeentelijk riool is aangesloten en aansluiting niet redelijkerwijs mogelijk of doelmatig is, bijvoorbeeld in het buitengebied. Het afvalwater moet dan ter plekke gezuiverd worden om aan de zorgplicht te voldoen. Lees meer in het artikel heb ik een IBA-systeem nodig.
Op het oppervlaktewater, zoals een sloot, of in de bodem via infiltratie. Wat in uw situatie is toegestaan en aan welke eisen het effluent moet voldoen, bepaalt het bevoegd gezag op basis van de locatie.
Ja, er zijn verschillende zuiveringsniveaus. Welk niveau nodig is, hangt af van waar wordt geloosd en wat het bevoegd gezag eist. Een gevoeliger lozingspunt kan een hoger zuiveringsniveau vragen.
Een IBA vraagt periodieke controle, het afvoeren van slib en bij veel systemen een kleine hoeveelheid stroom voor de beluchting. Goed onderhoud houdt de zuivering op peil en is nodig om bij controle aan te tonen dat het systeem werkt.
Dat hangt af van de plannen van uw gemeente. Soms wordt het buitengebied op termijn alsnog aangesloten, soms blijft een eigen zuivering de blijvende oplossing. Het bevoegd gezag kan u hierover uitsluitsel geven.
Wanneer eigen zuivering aan de orde is en wat de zorgplicht betekent.
Het grotere plaatje van zuiveren en lozen op uw locatie.
Afvalwater verpompen waar vrij verval niet kan.
Mogelijkheden om afvalwater af te voeren en te verwerken.